man up derdi atalarımız.

bense psikiyatri ve psikolog öneriyorum.

askere git

Endokrinolojiye gidip testosteron gibi hormonları kontrol ettirebilirsin. Bu tip durumlar doğrudan fizyolojiyle de ilgili olabiliyor. Her şeyi psikolojiye bağlamamak lazım. 25 yaşına kadar bu tip şeylerin üstesinden gelemediysen büyük ihtimalle pek insan içine karışmamışsın. Biriyle sağlam bir kavga etsen açılırsın aslında. Bu da bonus cevap.

@dissendium
İnsan içine çıkmama durumu yok asosyallik gibi bir sorun da yok. Endokrinoloji iyi bir fikir olabilir. Kavga etsem açılırım desem fiziksel kavgadan korkmamayı öğretecek diyelim benim sorunum biraz daha geniş çaplı diye düşünüyorum.

kimlik gizleyip, avukat ile tahsil ediliyor. ama kimlik sonra ortaya çıkıyor.
sadece piyango için değil, 61 milyonu olan ve firma değil de kişi olan herkesin peşinde çakal çukal eksik olmaz.
bizim bir tanıdık var, arsa al sat zengini 10-15 milyonu vardır. mesela o eski polislerden bir şöför artı bir koruma mini ekip kurdu, onlarla geziyor.
ama o yıllardır bu işin içinde, bir anda zengin olan adam iş bilmez parası erir gider, mafya kapmasa birileri iş fikri ile gelir ona kaptırır vs.

Turkiyede bankada 1 milyon tl den fazla parasi olan 100 bin kisi varmis. Yani bi halt olmaz.

Parayı tahsil etmek sorun değil. 61 milyonu bankada tuttuğun sürece, mafya olmasa bile, nitelikli dolandırıcıların hedefine girersin. Bankaların senin hesabını %100 olarak gizli tutacağına inanma. Sonuçta gişe görevlileri ne kadar paran var anında görebiliyorlar.

O yüzden parayı alınca mevduat pazarlıkları yapmadan, hızlıca bir yerlere yatırmak en doğrusu. Kiraya verilecek dükkan, arsa, hisse senedi, bitcoin veya aklına ne geliyorsa veya iş yapacaksan hemen bir şirket kurmak bir kısmını sermaye olarak oraya yatırmak vb.

bana çıksa anında isviçre bankalarına aktarıp abd vatandaşlığı için başvururdum. türkiyede mümkün değil durmam o kadar parayla. arada bi tatile gelirdim yılda 3-4 gün

bana bu çok mantıklı gelmiyor. yani birçok insanın daha fazla parası var zaten. 16 milyon dolar yapıyor. birçok büyük şirket yöneticisi, futbolcular vs. bu paralara sahip zaten. onların çevresinde olan mafya var mı?

@acemi aman hocam, çıkarsa huzur içinde paraya kavuşmak temennim :)

Cla200

maşşallah aralığınız da çok genişmiş....(100-200 :P)

araba alma motor al.

sifir mi olsun illa yoksa iyi markalarin ikinci eli de kabulunuz mu? kac yas yac bin km ye kadar ok ? otomatik manuel? aralik da cok genis.. alti biraz bos bi soru sormussunuz. bide boyle dusmez :p

yaş 22. ikinci el bakıyorum evet. araba almayı hayatımda şimdiye kadar hiç düşünmemiştim. Sürmeyi de bilmiyorum zaten şu an öğrenmeye başladım. aralıkta sorun yok bence. her şey uyduğu sürece 110luk da olur 190lık da.

volvo v40

bmw 4.20.

o zaman sizin yerinizde olsam 2016-2017 c180 coupe bakardim. koyu gri rengini arardim hatta israrla.

O bütçe ve yaşa bmw 4 serisi dışında araba bakma hiç.

imnotsureabout, hocam benim kafamda da o vardı bu aralar :)

2 kapılı öneri yok mu peki hiç?

aklin yolu bir :p
bmw tercih etmis biri olarak yazdim, benim icin uygun degil ama sizin kosullarinizda alacagim tek arac bu olurdu :)

Bu bütçe aralığın varsa iki tane olmazsa olmazın var;

1: sıfır araba al.
2: premium araba al. Audi, merco, bmw.

@brad, bu konuda pek bilgim yok ama neden sıfır araba? temiz kullanılmış ikinci el arasında tam olarak ne fark var? yani daha üst model 2. el almaktansa neden alt model sıfır alayım? bilale anlatır gibi anlatırsanız sevinirim.

@binder dandet 'e katılıyorum ögrenci olup fiyat aralığı gayet iyiymiş

ben çalıştığım halde 25k yı geçemiyorum :) volvo al :)

bütün müteahit çocukları gibi koşa koşa mercedes-bmw alacağına bi porsche al tarzın olsun

www.sahibinden.com

hic kasma dusunme, tam fiyatini bilmiyorumda bmw1 serisinin en dolusunu al kafan rahat etsin satarken de zorlanmazsin

Tabiiki c180

Hepsi eşcinsel.

İkisi de uyuyor.

"ben escinselim" demiyorsa hicbiri degil.

yaparken "no homo" diyorlarsa hiçbiri değil.

Hepsi gey

Bir erkek başka bir erkekten hoşlanıyorsa eşcinseldir, eşcinsel yönelimleri vardır? Bir erkeğin heteroseksüel olması için bir kadınla yatması gerekmediği gibi.
Duygular düşünceler zevkler renkler çok da şey etmemek lazım.

hepsi eşcinsel.

tek başıma sıfır planlı izlanda'ya gittim. dahası gelmedi aklıma.

anahtarı evde unutup pijamalarımla sokakta kaldım

Altımda külot ve üstümde tişörtle kapıda kaldım.Çöp koyacaktım apartmana,rüzgardan bir anda dış kapı kapandı.Sonrası iyilik sağlık.....

İkincisi istanbulda ormanlık bir bölgede ışıklandırmalar bozulmuşken yürüdüm,manzaram harikaydı,yüzlerce ateşböceğinin geceyi aydınlatışı vardı bir tek.

içimden insan çıkarttım.

Aynı günde 5 kadınla ayrı vakitlerde beraber oldum.

no pants subway ride yapmıştık taksim levent arası. hey gidi.

note 4 ü rootlamak isterken yanlış kernel sürümü ile tlf u yazılımsız hale getirdim -tlf hiç açılmadı simsiyah ekrandan başka bi şey yok- yazılım yüklemek için iki gün harcadım okumadığım makale yapmadığım yöntem kalmamıştı derken kies ile acil durum kurtarma zımbırtısı ile tlf u hayata döndürdüm elimde tek tlf oydu, ve kendime aldığım ilk yüksek tutarlı hediyeydi, heyecanla karışık yusuf yusuf tu benim bu durum :D

19 yaşında ilk kez evden -arkadaş yanında kalcam ayağına- şehir değiştirdim, evet ailemle yaşıyorum, pansiyonda kaldım. ve lanet olası petekler ısıtmıyordu aha öldüm, ölcem derken hala yaşıyorum :D bi de yalan söyleme durumu var sıçtım yani aklımdan neler geçiyor.

kapı kırdım. anahtarı unuttuk yedek anahtar yok cepte para da yok çilingir çağırayım kırıyorum kapıyı dedim bizimkilere ve kırdım.

zil zurnaya yakın sarhoşum yarım litreye yakın viskiyi sek ve hızlı içmiştim kamptaydım kafam attı burnumun ucunu zor görüyorum bi ağaç bulayım kestireyim dedim çadırda olsam rahat bırakmazlar diye çıktım yürüyorum dar patika var solu denize bakan uçurum sağı çalı çırpı. bir insan anca yürür max 60 cm lik genişlik var. burnumun ucunu görmüyor halde oralardan geçtim bi ağaç gölgesi bulup sızdım işin garibi olası düşerim yuvarlanırım diye, ağaç gövdesini öyle sıkı tutup kolumu çizdirmişim kii :D

heyecanlıydı yani o an:D

Hallstatt'tan Linz'e kadar ödeme yaptığımız trende yorgunluktan ölürken trenin Çek'e kadar gittiğini keşfedip kaçak yolculuk yaptık. Hem de açılıp yatak olan koltuklarda. Üç buçuk ata ata uyuduk. Hem heyecanlı, hem de tatlı bir atraksiyondu.

daha 10 yaşlarında bir veletken, askerden gizli bir şekilde anıtkabir'deki mezar odasına girdim. atatürk'ün mezarını canlı gözle gördüm. hatta sanırım o zamanlar bu bilgi kamuoyu ile paylaşılmamıştı bile (bilen biliyordur tabi ama kamuoyu atatürk'ün mezarını çelenk koyulan mozole sanıyordu). daha sonradan "atatürk'ün asıl mezarı mozolede değil, 7 metre altındaki mühürlü bir odada" diye gazetede haber ve fotoğraflar çıkmıştı.

böyle bir yer olduğunu öğrenmek ayrı, gizli girmek ayrı, atatürk'e o kadar yakın olmak ayrı heyecanlıydı.

17 yaşımda Brezilya'ya tanımadığım ve ingilizce bilmeyen bir ailenin yanında 1 sene yaşamaya gittim
Bungee jumping yaptım
Dağcılık yaptığım zamanlarda dağda tehlikeli bir yerde yoğun siste kaybolduk
İzlanda'da buzullara tırmandım
Dalışta karşımda kanlı canlı köpek balığı gördüm (amacımız zaten köpek balıklarını gözlemlemekti heheh)
Tek başıma yaptığım bir avrupa seyahatinde cüzdanımı çaldırdım, üstüne gece 12de bineceğim otobüsümü kaçırdım, sabah 6ya kadar sokaklarda gezdim, fotoğraf çektim

Tek başıma bir uçakla ısparta dolaylarında kayboldum bi kere.

benimkiler genellikle salakliktan oldugu icin yazmayacagim. -_-

birinde ciplak ata bindim, ama bacaklarimin titremesini kesemedim ve hayvan beni uzerinden atmakla kalmayip bir de kovaladi. son sahnede kafamdan isirik almaya calisiyordu, oyle diyeyim.

Amerika’da homeless arkadaşımla bana iş aradık. Yağmurun altında nerde evsiz otçu ya da torbacı tipli eleman var hepsiyle tek tek tanıştırdı. Şehrin kenar mahallelerine doğru giderken Dedim bugün böbrek gitmezse daha gitmez.

Şüpheli hareketler sergileyen bi apaçiyi arabasından indirip amerikan polisi gibi yere yatırdık. Arabasını aradık. Sadece biraz dangalak olduğunu ve uyuşturucu/alkol almış olduğu için mallık yaptığını anlayıp saldık. Nizamiyede nöbet tutan asker piçliğine boş silahın kurma kolunu çekip bırakırken yaşadığı korkuyu görmek inanılmaz bi deneyimdi.

Bi tane daha var ama onu bilmesi gereken prensibinden dolayı burada anlatamam.

Rehin alindim. Benim tahminimce dorduncu gun o.cocuklarindan birini yaralayip sonra da bogazini keserek kurtuldum.
Yargilandim ve hapse atildim. Hapis olayi beni korumak icin bir bahaneydi, hic yatmadan yurtdisina cikarildim.

Selam vermek insaniyettir. Yaptığın en doğrusu ve en güzeli. Yeterli bu kadar, dahasına gerek yok. Selamsız da olmamak gerek, nezaket sende kalsın.

Hocam biraz dişini sık alışıyorsun, sonrasında onlara aşağılık -üzgünüm bu kelimeden dolayı- bir varlık gibi davranıyorsun. Ve sen böyle davranınca inan bana süt dökmüş kedi oluveriyorlar.

günaydın ya da iyi günler diye girdiğim esnaf aleykümselam diye karşılıyorsa tekrar öpseler gitmiyorum.

eğer ki merhabama silik bir şekilde cevap veriyorsa bir sonrakine daha üstüne basa basa, daha yüksek bir şekilde tekrar ediyorum bu sefer seve seve cevap veriyor. eğer kafa betonsa, anlamıyorsa ondan da alışveriş yapmıyorum.

ama ilkine asla müsamaha göstermiyorum.

selamunaleykum diyerek dükkanına girdiğim esnaf günaydın veya merhaba şeklinde karşılık verirse içimden aleykümselam diyerek verdiğim selamı kendim alır, alacağım şeyi almadan çıkarım, bir daha da uğramam. aynı şey tam tersi için de geçerli, merhaba diyerek girmişsem ve eleman aleykümselam diyerek karşılamışsa bir daha uğramam.

bahsettiğin taksici olayını bizzat yaşadım, hatta daha beteriydi. oturduğum tarafın camı açılmıyor mu diye sorduğumda kendi tarafındaki camı kastederek "açık ya" cevabını veren bir dallamayla karşılaşmıştım. öyle kendisiyle t.şak geçilmiş bir kurban gibi inmek olmaz diyerek indiğimde kapıyı ardına kadar açıp kapatmadan çekip gitmiştim, en son "abi kapı" dediğini hatırlıyorum. evet kapı dallamatör seni, selam alıp vermezsin, ters ters cevap verir sonra abi kapı der kalırsın öyle.

ben bir daha muhatap olmam kısacası, olmak zorunda kalmışsam da illaki bir şey bulur, taşı gediğine oturturum, yoksa uyuyamam .

seklinizde aykirilik bulunuyorsa yapiyorlar onu. takmayin, ya... verin yine selam. hayatlari zor, surekli cici olamiyorlar.

Bu onları ilgilendiren bir şey değil ki. Seni ilgilendiriyo. Onlar gibi öküz olarak yaşamayı seçip seçmemek senin elinde. Kimin sana güzel karşılık verip veremeyeceğini önceden kestiremeyeceğin için şu an yaptığın hareket en güzeli ve karakterine en uygunu. Modunu düşüren andavallar olacaktır. Sen sen ol yine de.

olabildiğince kibar ama yine de mesafeli bir giriş: iyi günler ya da kolay gelsin, bir gülümsemeyle birlikte. sonrasındaki tavır/konuşmaya göre muhabbet veya alışveriş yapıp yapmama.

@kobuchu'nun dediği gibi bitaksi kullanıyorum taksiye bineceksem. daha bi kaba suratsıza denk gelmedim. hepsi sevgi kelebeği çıktı vallahi. 7-8 kez kullandım bu arada, son iki ayda. öyle her gün taksiyle de gezmiyorum yani.

günaydın/selamünaleyküm muhabbeti bu ülkede bitmez... adam ilkini gavurluk, ikincisini de müslümanlık sanıyor. ya da tersi...

@e haliyle, benim de deli gibi çalıştığım bir iş var. o yoğunlukta, ağırlıkta bile insanlara güler yüz gösteriyorum. şart!

Sevmiyor.

tam degil ama (bkz: ghosting )

Saygi duyup rahat birakmak lazim. Kimse hoslanmak zorunda degil. Isterse o iletisime gecer.

Fazla hevesli görünmemek için taktik yapıyor da olabilir.

evet. kasıtlı yapılan bir hareket gibi eğer çok sık yapılıyor ve normalde o kadar meşgul biri değilse.

Cevap nickinde.

onun için bi b planı, bi olasılıksın. 7 kocalı hürmüz'ün yedekte beklettiği 8.'sin. yakalayabildiğin yerde vur kaç ama olmayacak gibiyse rehberden silmeni öneririm vakit kaybetme.

taktiksel yapması daha kötü değil mi? taktiksel yapıyorsa eğer mutlu olma bence, en çok buna üzül:)

%1000 seni önemsemiyor.

Çalışıyor mu? Aynı gün içinde dönüyorsa bence sorun etme.

Mustafa pektemek kadar

çok uğraşma,görüp de hemen cevap vermiyorsa ya meşguldür ya ta takmıyordur.
ya sende aynısını yapıcan ya da bırakıcan.

İş yerinde "ya bi siktir git Allah aşkına" diyeceğim konulara gülüp geçiyorum. Sevmeleri için değil de fazla sivrilmemek için.

Gerçekten ama gerçekten hayır. Birkaç konu haricinde olduğum, hissettiğim gibi görünmeye çalışıyorum hep. Zaten sırf bu yüzden "Ne değişik bir manyaksın sen?" gibi serzenişler duyuyorum genelde.

Arkadaşlarımın çocukları ortada vızır vızır dolanırken, ağlarken ya da muhabbetin ortasına dalarken rahatsız olmuyormuşum gibi yapıyorum. Gerçi sevdirmek demeyelim de, arkadaşlığı korumak için yapıyorum.

Yapıyorum. Orhan gencebay'dan beni böyle sev şarkısını gönderiyorum

Nefret edilmemek icin ugrasiyorum daha ziyade.

anlaşılabilmek için bazen ekstra sakin kalıp çaba gösteriyorum, açıklama yapıyorum veya zamana bırakıyorum. bu süreçte o ilişki oluşursa zaten oluşuyor.
kuru kuru sevginin bir anlamı bence yok. derinliği olan bir yakınlığın ardından sevgi olabilir.

kendini sevdirmeye çalışmak çok "needy" (türkçesini bulamadım). bu durum her zaman için de ters teper işe yaramak yerine zarar verir.

"sevdiğim insanlara" iş yerinde abur cubur ve küçük boyutta hediyeler veriyorum kızlara (kendi yaptığım genelde) ve iltifat ediyorum gayet içten şekilde. erkeklere saçma şakalar yapıp gaz veriyorum. seviyorlar.

Çoğunluğa uymayan düşünce yapım var. Kendi düşüncelerimi pek söylemem bu yüzden.

Inanılmaz manipüle edebiliyorum insanlari. Ne zaman kizacaklari bir sey soyleyerek beni sevecekerini, ne zaman sessiz kalirsam seveceklerini, ne zaman sevkat gosterirsem sevebileceklerini biliyorum. Hangi insanin hangi tepkiye ne gosterecegini de.
Kopekler icin de gecerli mi? Kendimi sevdirmek icin kafamı köpegın boynuna surtuyorum, patisini sallıyor kafama, ısırmaya calisiyor, seviyor (*-*)

iş hayatı ile sosyal hayatı ayırıyorum ben bu konuda. iş yerinde sevsinler diye değil de, yakın ve samimi görsünler diye uğraşıyorum. çalışanlarla iç içe olmam ve onların sorunlarını dinlemem gerektiğini düşünüyorum, bu yüzden normalde olduğumdan daha "sevimli" olmaya çalışıyorum. bir de birim müdürümün suyuna gidiyorum, gıcık kaparsa sıkıntıya düşerim çünkü; hasta bi tip.

sosyal hayatta ise insanların beni sevmesinden çok hoşlandığım söylenemez, bu yüzden görüyorum ve arttırıyorum; "nope, beni seven de sevmesin"
sevdirmemek için bişeyler yaptığım doğrudur ama. bazen 5 yaşındaki sinir bozucu yaramaz veletler gibi oluyorum bu uğurda, ne kötü...

düşündüm, hayır.

Doğal davranıyorum seviyolar. Bi tek çok yakınken yapmayacağım gereksiz iyilikleri yeni tanışırken yapıyorum.

yapmiyorum. cabuk seviliyor ve bundan hoslanmiyorum. hayatim insanlari atlatmaya calisarak geciyor.

iyi bir insan olmak en başta gelir.

oncelikle basin sagolsun.
her aci bir zaman sonra azaliyor, asla tam olarak gecmiyor tabii ki ama bir sekilde savunma mekanizmasi gelistiriyoruz. 10 sene olmasina ragmen hala televizyonda babalar gunu ile alakali duygusal bir reklam gordugumde ya da film izlerken (babam ve oglum gibi) icim ciz eder, aglamamak icin zor tutarim kendimi.

ben babami 16-17 yaslarindayken kaybettim; hafizam normalde cok kuvvetli olmasina ragmen vefat ettigi seneyi, ayi vs. hatirlamiyorum komple silmisim beynimden. kendimi kardeslerim icin guclu olmam gerektigine inandirip boyle bir mekanizma gelistirmisim demek ki. yavas yavas sizin beyniniz de bir savunma stratejisi gelistirecektir.

anneannemi kaybettiğimizde annem 44 yaşında idi. anneannemin ölümü bekleniyordu ama ona rağmen aylarca anne diye bağırarak uyandı, ağladı, gözü bizi bile görmüyordu. artık annem böyle olacak diye düşünürken toparlanmaya başladı. yani geçiyor evet ama önemli olan yas tutabilmek ve atlatabilmek. yas bir gereklilik, kabullenme yolu. o yüzden yaşadığınız durumu (üzüntü halini) kabullenin olması gerekenler bunlar zaten. başınız sağolsun.

başın sağolsun, sabırlar diliyorum. belki çok alelade gelebilir ama insan her şeyin üstesinden gelebilecek potansiyeli olan tuhaf bir canlı. fiziksel anlamda hayatını devam ettirebilmesi başka bir insana ihtiyacı yok. ama bir yandan aile, arkadaş, eş gibi duygusal bağlar kuruyoruz çevremizle ve maalesef yaşam döngümüzün bir parçası olarak bu insanları ya da bu bağları kaybediyoruz. ancak geride kalanlar için hayat devam ediyor, elbette belki yeri dolmayacak, tekrar birlikte yaşadığınız güzel şeyleri yaşayamayacaksın ama bunları ileride canını yakan şeyler olarak değil, ondan kalan güzel hatıralar olarak anımsayacaksın. belki kendi çocuklarınla, etrafındaki ailelerde çocuklar ve anneler arasında benzer bağlar kurulması için yardımcı olacaksın. sadece bu süreçte iyici içine kapanıp, dünya ile kendini soyutlama. işe git, hiç canın istemese de arkadaşlarınla vakit geçir, aklını meşgul edecek bir uğraş bul ve yapmak için kendini zorla. ama bir süre yalnız kalma. yalnız kaldıkça bu düşünceler aklına hücum edecek ve her şeyin düzelmesi için geçen süreyi uzatmış olacaksın.

özel mesajla yollamıştım ama belki birgün bunuokuyan biri olur ve faydalanır diye burayada ekliyorum. inşallah silmezsin duyurunu.

başın saolsun öncelikle. öncelikle senden daha kötüler var. onları düşün de rahatla diye yazmıyorum bunları. senin durumunda işe yaramayacağı kesin çünkü.
2017nin şubatında anneme kanser teşhisi kondu. durumu kötüydü ve nisan ayının sonunda vefat etti. annemin vefatından 20 gün sonra da babamı kaybettim. ayrıca kendim romatizma hastasıyım ve romatizmadan dolayı engelliyim.

kendim hakkında kısa bir bilgi verdikten sonra şunu söyleyeceğim. sürekli aklına gelecek. ama bir süre sonra alışacaksın. "bir sürenin" uzunluğu sana bağlı. çalışma arkadaşların varmış. onlarla birlikte ol. samimi olduğun arkadaşların da vardır muhakkak onlar gelsin seni ziyarete veya sen git. bende bunların hiç biri yoktu. sadeceinternetten görüştüğüm birkaç kişi haricinde arkadaşım yok mesela. işe ne zaman geleceğini oruyorlarsa işyerine git. kafanı dağıtman lazım. patronuna müdürüne her kimse onada söyle. geleyim ama biraz bana müsade edin kendimi toparlamaya çalışıyorum de. zaten işe gidersen orada boş boş oturmaktan canın sıkılır mecburen bir işin ucundan tutarsın. kafanı dağıtmaya bak. asıl kural bu. madem depresyondayım diyorsun madem öncesinde intihar düşüncelerin oldu, mutlaka psikiyatristle görüş. ben de gittim. bu durumla iyi başa çıkıyorsun ilaç vermeye vs. gerek yok deyip gönderdi. herhangi bir dini inancın var mı bilmiyorum ama dua et. beni genelde rahatlatan birşey mesela. zaman çok çok hızlı geçiyor. daha ardına bakmadan bir bakmışsın3 ay olmuş. bir bakmışsın 10 ay olmuş. hatta diyeceksin ki, yahu dün annemin ölüm günüydü. maalesef böyle oluyor. dediğim gibi unutmak mümkün değil. unutma zaten. o acının küllendiğini göreceksin. şu an için hiç küllenmez gibi duruyor ama külleniyor. bir bakmışsın gülmeye başlamışsın. akrabalarınla aran nasıl bilemiyorum ama iyi insanlarsa onlarda çok yardımcı olacaktır sana.

Başın sağolsun kardeşim. Yasını tut, zaman sana yol gösterecektir.

çok üzüldüm. yaşadığınız şey benim geleceğe dair en büyük kişisel korkularımdan. bir tavsiyede bulunsam da işinize yarar mı bilmiyorum zira düşünüp vazgeçme kısmını ben aşmış değilim.

ama şu klasik gerçeği hepimiz biliyoruz: acı geçmese de yaşanıyor. herkesi savaşta kaybeden insanları düşünün demeyeceğim, zira aynı savaşta herkes önemli insanlarını kaybediyor. kayıpların paylaşılmasında yalnız olmuyor insanlar en azından.

ama dünyanın gerisi dönüyor gibiyken kendisi durakalan insanlar... onlar da yaşıyor. anladığım kadarıyla dedikleri, önerdikleri şeylerden biri kendinizi bir ortama zorlamanız: ölünüzü götürseniz bile o işe gitmek mesela. tek arayan soranınız siz intiharı arada düşünüp insanları kendinizden uzaklaştırdığınız için annenizdi. bunu da düşünün. bakın, "bıraktıramadık" diyorsunuz. siz hala yalnız değilsiniz. hayatınızdaki her şey olmaya devam edecek anneniz, sadece içinizde sürecek bu durum. ve birileri illa ki olacak.

çok zor. tahayyül edemiyorum. aklım şu an bu kadarına yetiyor. kendinizi yalnız bırakmamanız iyi olur. yalnız kaldığınızda dikkatinizi alan şeylere kendinizi maruz bırakmak işe yarayabilir. mesela yapma gerekliliği yüzünden ev işi, yapma gerekliliği olmadığı için hele ki bu durumda yapması çok zor olan spordan bu açıdan daha gerçekçi ve belki katarktik. belki bir iki ufak takıntı geliştirerek yansıtma yapabilirsiniz. sonradan takıntıyla uğraşmanız gerekse bile günü aşmanızı sağlayabilir.

iç açmanın ve deneyim anlatmanın amaç olduğu siteler var. buraya her ihtiyacınız olduğunda gelin ve bence oralarda da zaman geçirin. ne dediğinizi o an anlayan, bilen insanlarla konuşun. kendi kendinize mesela duygularınızı bir yere yazmanız ters tepebilir, çok sağlıksız olabilir. ancak dünyanın bir ucunda bile olsa dediğinizi anlayacak insanlara anlatmak başka oluyordur. geçici veya kalıcı bir amaç da verebilir size.

bir şeyin sorumluluğunu da alabilirsiniz. mesela yoksa bir hayvancağızı küçük bir aile ferdiniz haline getirebilirsiniz. küçük bir kedi alıp onunla konuşabilirsiniz veya bakması daha zor olduğu için köpek alabilirsiniz. dediğim gibi, aklım bu kadarına eriyor. kendinize minimum zarar vererek atlatmaya kararlı olmanızı umarım.

herkesin bir hikayesi var, senin gibi, benim gibi, digerleri gibi..
ben babami sigara/efkar kaynakli akciger kanserinden kaybettigimde babam 42 yasindaydi, ben 16 yasindaydim..
yasadigim şok tarifaiz..
ilk zamanlar en zorlandigim sey "rahmetli" kelimesine alismak oldu..
"rahmetli ne lan!!!! oldu mu rahmetli diyosunuz..." modundaydim..
ama zaman....
zaman gercekten en onemli ilac..
yeterki zamana zaman ver..
gecer mi duzelir mi? demissin..
gecer de duzelir de..
seelzen in dedigi gibi, neler gecmedi ki..
yeter ki sen dayan..
insanlar canlarinin cani evlatlarini topraga atip uzerine toptak atiyorlar..
o aci geciyorsa , ortadan ikiye bolunsen bile gecer..
sabret yeter ki..
basin sagolsun
canin sagolsun..

başın sağolsun, çok üzüldüm yazdığını okuyunca. ne dense boş geliyor sana tahmin ediyorum ama lütfen kendini bırakma. zaman her şeyin ilacı, gidenlerin ardından önce korkunç bir acı, sonra büyük bir boşluk en sonunda da güzel anılar kalıyor biraz hüzünle beraber. dilerim ki anneciğin aklına düştüğünde gülümseyebildiğin zamanlar çok çabuk gelir.

Başın sağolsun spina.
Bu gün benim de annemin ölüm yıldönümü. 29 yıl olmuş. Ben o zaman 28 yaşındaydım. Şimdi 57 yaşında üç kızın annesiyim.

7 sene önce bana kanser teşhsi konmuştu. Teşhisi duyan herkes gibi ben de ölebileceğimi düşünmüştüm. Kızlarımın arkamdan üzülecek olmaları beni ölebilecek olmaktan çok çok daha fazla üzmüştü.

Anneler çocuklarının üzülmesini istemezler, annen de istemezdi biliyorsun. Sen de daha fazla üzme kendini. Acını yaşa ama bırakman gereken yerde bırakman lazım. Yas çok uzun sürmemeli. (3 günden sonra taziye dilemeyen toplumlar var.)

Senin şimdi işe başlamanın tam vaktidir. Yarın en geç yılbaşı sonrası yatağı yorganı topla işe gitmeye başla.
Hayvan edinmek veya başka yan uğraşlar çok iyi olur. Ben ameliyat sonrasında küçük kızımı düşünerek köpek sahiplenmiştim (öncesinde çok istiyordu) Bi yandan hastalıkla mücadele ederken bi yandan da köpeğimizin kakasını çişini temizledim, alıştırdım filan. Minicikti. Zor oldu, benim için zamanı değildi ama ufak için iyi karardı. Seviyorsan uğraşabileceksen tabii. Değilse hayvan sahiplenmemek gerek.

Acın geçecek. Geçiyor. Sonrasında özlem geliyor. Şimdiki gibi biteviye değil, zaman zaman.

başın sağolsun. babamı kaybedeli 2,5 yıl oldu. bu sürede babamı düşünmeden geçen bir günüm olmadı birbirimize çok düşkündük. ama emin ol acısı külleniyor. ben babam vefat etmeden önce düşüncesine bile delirirdim dayanamam derdim. ama inan dayanıyor insan zamanla. kendine biraz zaman ver ve emin ol acısı hafifleyecek. anılar aklına gelip güleceksin, hiç unutmayacaksın ki zaten unutmak istemez insan. ama acısı kesinlikle hafifleyecek emin olabilirsin

evet geçecek, yukarıda söylenenler gibi, daha kimler neler yaşadı da geçti. ama geçecek olması bir şey değiştirmiyor, insan geçeceğini bilse bile bu acıya dayanamaz. yani yapacak bir şeyin yok ne yazık ki, böyle acı bir gerçek var önünde. geçsin geçsin diye beklemekten ziyade acını yaşamalısın belki de, yok saymadan, için biraz soğuyana kadar bir şekilde idare edeceksin. idare etmek zorundasın çünkü, nereye kadar yatakta kalacaksın ki? başka şeylere konsantrasyon sağlamaya çalış, zorla en azından; kafan dağıldıkça daha kolaylaşır. bu yüzden işe de git, hem işinden olma, hem de kafanın dağılmasına yardımcı olur.

benzer durumdayım, annem ölse kafayı yerim ben de herhalde; çok büyük boşluk. yaşamayan bilemez, belki de mevcut halinle dediklerimiz havada süzülüyor sadece ama empati yapmaya çalıştım ve bu bile kendimi kötü hissettirmeye yetti, bişeyler söylemek istedim.
kendimden emin olarak tek diyebileceğim şey yalnızlıktan korkma, yalnız başıma naparım ben diye düşünme. orası kolay, sen acını atlat, onun çaresi bulunur.

Öncelikle başın sağolsun. Tabi ki geçer, hemen bir pskiyatristten yardım al konuşmak çok iyi gelecektir.

başın sağolsun. bu tarz kayıplarda kardeşler ve teyze,amca,dayı gibi akrabalar çok destek oluyor psikolojik olarak. varsa onlar ile birlikte vakit geçirin. daha doğrusu sizi anlayacak acınızı paylaşacak kim varsa yakınlarınızda olsun.

0

%90lık kısmı rahatsız ediyorsa, max. %10luk paylaşımım olur.
merhaba, günaydın, hoşçakal, hmmm demek öyle, iyi bakalım, aynen, bakarız vb. öteye geçmem, geçemem..

umursama şayet rahatsızlık vermeye başlayınca önce uyar hala devam ediyorsa sert bir dille uyar eğer hala davranışlarını devam ediyorsa ve erkekse suratına yumruk at

Rahatsız eden şeyleri üst üste geldiğinde tersliyorum duruluyor. Onun dışında minimal muhabbet mandms nin dediği gibi

İş yerinde var böyle bir salak. Aynı ekipteyiz. Mümkün mertebe muhattap olmuyorum kendisiyle

Siklemez tavırlar takınıp çok muhatap olmam

@for day to break
tam bir winnersin reis helal olsun.

Xiaomi'lerden biri. Hangisi daha uygun fiyattaysa o.

xiaomi al.
mi6 kullanıcısıyım, hastasıyım.
5s plus da iyi diyolla.

İphone se

@Delay Fuze iphone se 1700lere buldum ancak 4 inç çok kafamı karıştırdı.

biraz ufak evet. 4.7 inç ideal bence

Hocam mi6 alırsın o fiyata. Ya mi6 ya da one plus 5 diyorum ben. one plus'ı 1900 satan yerler vardı sanki, kredi kartı puanıyla falan o fiyat aralığına yakın bir seviyeye gelir.

xiaomi 5s plus eğer illa seçeneklerden biriyse.

Yırtık kot pantolon alma

çay şeker ya da içecek götürülüyor genelde, gelen gidenlere sunulması açısından.

Börek götürülür gelenlere verilsin diye yine. Tatlı ayıp sayılıyor zira bizde.

bir paket kesme şeker

Yemek götürülür de 10 gün geçince börek sanki daha doğru olur gibi.

10 gün geçmişse bir şey götürmenize gerek yok.

Muz

aynı ülkede yaşıyoruz ama herkes farklı bir şey söyledi.

Borcam

valla yemeğe ihtiyaçları varsa eğer anne vs ölmüşşse bi pide yaptırabilirsin yoksa bir kolonya bile yeter.

kolonya veya cay iyidir.

ediyorum tabii ki. bir ürününü bile alırsam beni siksinler.

boykot konusunda odun vermem. cunku elimden gelen sadece bu.

ediyorum.

protesto degil de unutmak gibi oldu bende. urunleri karsilastirirken pinarin fiyatina bakmiyorum bile. 1/4 fiyatina bile olsa almayacagim nasilsa.

Ilk gunden beri ediyorum pinar kullanan yerlere bile gitmemeye calisiyorum ama gecen kangal sucugunu neredeyse yari fiyatina satiyordu market indirimde aldim bi tane.

kesinlikle almıyorum. watsons'a da gitmiyorum.

Pide +1, tam olarak aynı şekilde düşünüyorum.

Hala ediyorum. Geçenlerde dalgınlık ile süzme peynirini almisim; kasaya doğru giderken fark ettim. Hemen gidip değiştirdim. Bir daha evimize tek bir ürününü sokmam.

Ediyorum, artık marka olarak beynimden silindi zaten

Ediyorum. Haddini öğrendiğinden emin oluncaya kadar devam.

Ediyorum.
Özellikle ediyorum hem de. Ödün vermek yok.

ediyorum ürünlerini almıyorum.

Ediyorum ve asla almıyorum. Alternatifi yoksa o ürünü de almıyorum.

Yesss

Hiç etmedim, hâlâ etmiyorum. Ama Pınar da almıyorum çünkü dibimde Şok var onun günlük sütünü (Mis) içiyorum. O da gerçi 1 ay bozulmuyor nasıl günlük sütse.

Ürünlerini almamaya çalışıyorum ama 2-3 kez aldıktan sonra fark ettiğim ya da o anda daha iyisini bulamadığım için aldığım oldu açıkçası.

ediyorum. sürekli alışveriş yaptığım yerlerde neden hala bunun mallarını getiriyosunuz diye laf söylüyorum.

bi de geçen karabiber alıyodum. baktım bağdat baharat var. lan dedim bunu da boykot ediyoduk. almadım.

turkcell'i kapatmadım ama. diğer tarifelerde sıkıntı yaşarım. yapacak bişi yok.

yıllardır yörsan'ı, sütaş'ı bile protesto ediyorum. haliyle pınar'ı da. bu gidişle süt ürünü tüketemeyeceğim.

hayır etmiyorum yerli üretim her daim desteklenmelidir. boykot bence ırkçı emperyal güçlere karşı olmalıdır.

Ediyorum. Zevkle.

Yörsan ve pınar'a olan nefretim hep taze. Yalnızca Sütaş'a karşı zaafım var.

bu arada eğer marketinizde varsa teksüt tavsiye ederim. gerçekten iyi firma.

adam erzincandan kuruyemiş gönderiyor, antepten baklava gönderiyor. bu tarz markaların ürünlerini tüketmenin gerçekten bir anlamı yok. erzurumdan peynir söylüyorum, şımarasım varsa karstan eski kaşar. hem kendi adamım kazanıyor, hem doğal ürün tüketiyorum. çocuğuma her gün yoğurt mayalatıyorum anneme.

gerek yok. çok acil durumda kalırsam kaşarı falan alıyorum. o da torku mümkünse. k

ediyorum.

eskiden bir numaralı markamdı özellikle süt ve aç bitir salamlarını kullanırdım şimdi almıyorum. trakyada süzülmüş kardeşler, alkanlar, aldoğru gibi yerel markalar var onları kullanıyorum. geri kalanlarda ise sek tercih ediyorum

Evet.

Aç bitir salamını özlüyorum ama inatla almıyorum. Süt ürünleri zaten Sek varken Pınar almıyordum, bakmıyorum bile.

ediyorum. tohumuna para mı saydım sanki...

kesinlikle devam.

bir yada iki kez zorda kaldığım için yoğurt fln aldım, o kadar.

Hala ediyorum. Akıllara kazındı artık Pınar.

Onu, yeşilli bankayı ve Maraşlı dondurmacıyı boykot ediyorum.

Ayakkabıcılar vuran kısımları döverek yumuşatıyor.

aldığınız yere götürün, tamiratını yaparlar.

giydikçe açılır o

Topuğuna bir parça koyup içten yükseltiyorlar. Benim vuran bir çizmeme yapmışlardı sorun çözüldü. Ayakkabı tamircileri yapar. Arkasını ezdirip de botu ziyan etmeyin.

gratiste ayakkabı içi silikonlar satılıyor onlardan alabilirsin. arkaya öne falan yapıştırmalı küçük parçalar vuran yerlere yapıştırabilirsin

iyi de dermanı kalmamış yav. çizgili veriyor çıktıları herhalde, yarısı var yarısı yok testte gözüken:) muhtemelen aynı printerları kullanıyoruz. gayet güzel sonuç bu. benimki 1000'den sonra cortladı.

Öyle olduğuna bakma abisi, performansı yerinde. Yeni nesile taş çıkarır kendisi.

ağzından öpmezsen olur bence.

bende brother var 300 tl ye aldım. 50.000 sayfa çıktı aldım hala banamısın demiyor. siz bunları yapıyosanız benim alıp arabayla gezdirmem falan lazım :)

@acemi

nişan ne zaman?:P

@al basmadan donu var

Hocam bence senin evin yarısını onun üzerine yapma zamanın gelmiş.

öp gitsin

Allahın emriyle isteyelim onu sana

ben bir epson'dan 13.817 sayfa çıktı almış insanım. hepi topu iki yüz liralık mürekkep verdim, daha bitmedi mürekkepleri. tanklar da dolu.

tatile mi çıkarayım yazıcıyı?

@ismira
evet lütfen

@babilbaligi

tektaş alınız

yazıcıyı bırak şimdi homtek nasıl?

bu arada bende canon kullanıyorum tanklıydı tankı söktüm 1 senedir tanksız kullanıyorum. su sıralar kartuş iyi performans vermiyor çizgili çıkarıyor. öneriniz varsa beklerim.

em bence

Live or die trying.
.
.
.
Or simply die and be done with it, eheh

Başka da bir şey düşünmedim yeni yıl için.

-alkolü azaltmak
-daha fazla video çekmek
-uykuyu düzene sokmak
-evlenme teklif etmek

Türkiye'den siktir olup gitmek, yaz sonu olacak diye umut ediyorum. Onun dışında bir hedefim, planım yok şimdilik.

Ha bir de 4 Ocak'taki Massimo Dutti/Zara indiriminden istediğim ürünleri bitmeden kapabilmek.

Para biriktirmek. (Miktarı yazmıyım şimdi ama eğitimim için belirlediğim rakama ulaşmak)
Daha çok kitap okumak.
Az sayıda gerçekten değer verdiğim insanlarla görüşmek, diğerlerine yol vermek.
Haftada en az 1 gün spor yapmak. (Hiç olmamasındansa 1 olması iyidir)
Erken kalkmak eğer yapabiliyorsam gündoğumunu izlemek.
Daha çok su içmek.
Sağlıklı beslenmek.
İnsanlara acımamak.
Daha az sinirlenmek.

şubat ayında sınava giriyorum, onu geçeyim.
almak istediğim bir unvan var, onu alayım.
girmek istediğim bir iş var, gireyim.
yaptığım işte de azcık ilerlemek istiyorum, az bi ilerleyeyim.
denemek istediğim 3-4 çeşit bira var, onlar yapıp deneyeyim.
borcum yok, borç yapmadan bu yılı da bitireyim.
bütün bunları yaparken 4-5 hafta da tatil yapayım.
bir de düzenli spora gidersem, öp başına koy.

ingilizce sınavını geçmek ve akıcı ingilizce konuşmak
ispanyolcayı ilerletmek
kilo vermek
bol kitap okumak
pasaport çıkarıp avrupa gezisi yapmak
para biriktirmek.

Seninle bir kahve içmek.

borçları bitirmek. aileden ayrı ev tutmak. ikisi yeterli olur.

he bi de daha çok para kazanmak. iş performansımı arttırmak.

Eğer Türkiye'de kalırsam, şu anda oturduğum apartmandan kontratım bitince taşınmak. Sirkte mi ev tuttum, mahalle apartmanında mı belli değil.

Sporu iyice düzene sokmak. Ama ideal olarak özel hocayla çalışmayı bırakıp, kendim doğru düzgün işler yapabilecek hale gelmek.

İspanyolca veya Afrikaans'tan birini öğrenmek/ilerletmek.

Okuma hızımı vs bozmadan devam etmek.

Böyle.

Kas yırtığı olmadan geçireceğim güzel bir sezon ve Amsterdam'da evlenme teklifi etmek.

Dahasını da isterdim önceden ama bunları kaybetmeyeyim o da yeter. Silme silme güzel olmuş soru.

+1 İstanbul'daysan türk kahven benden. Arrivederci.

Kilo vermek ve sonrasında hamile kalmak.

3 yıldır oynadığım gta v i bitirmek.

Normalde hijyen olayından dolayı vermek istemem ama kıramayacağım birisi ise verirm yalnız kıllarını tamamen temizlemesi şartıyla.

cebine 20 lira koyar ''bak kocum samurai ve derbiler sağdaki reyonda'' derdim.

Çükünü falan tıraş etmeyecekse sorun etmem. Tıraş makinesi ise zaten jilete göre kendini kesme ihtimali de daha az. Yine de kıllanasım tuttuysa da başlıkları alkollü pamukla siler geçerim.

Edit: Yakın arkadaşım ve tek seferlik olduğunu varsaydım. Aksi durumda sorun ederim.

geçen sene ev arkadaşım istemişti. agacım kardeşime bile vermiyorum kusura bakma vallahi dedim. tamamdır dedi geçtik. kişisel eşyalarımın kullanılması beni çok rahatsız ediyor. yüzüme sürdüğüm bir şeyi başkasının kullanmasını istemem.

Vermem. Bu tür eşyaların kişisel kullanımına özen gösteriyorum.

veririm. isterse etek traşı olsun dert etmem.

veririm, kaldı ki abim ara sıra benim makinayı kullanıyor. diş fırçası ile aynı olay olarak görmüyorum

ben kullanmasına izin veririm. ben istediğimde vermeyene gıcık olurum.. diş fırçası gibi kişisel olduğunu düşünmüyorum. Aynı şey tırnak makası içinde geçerli onunda paylaşılmasından yanayım. Misafirlerim gelir eve kalmaya adam unutmuş traş makinasını ya da taşımak istememiş seve seve veririm makinayı sıkıntı olmaz.

Vermeyen arkadaşlarından kendine göre sebepleri elbetteki var.. Ama kimse kimseden zorda kalmasa bu tarz şeyler istemez zaten.

Bu vermem diyen arkadaşlar berberde nasıl tıraş oluyorlar acaba

Hayır.

Tırnak makası, diş fırçası, traş makinesi, jilet, bizim evde hepsi ayrıdır. Böyle şeylerde arkadaş ya da aile ayrımı bile yapmıyoruz biz, herkesin kendi eşyası var.

@all girls dream

saçımı kendim kesiyorum.

GÖtünü traş etmeyecekse sıkıntı yok. Berbere gittiğinizde o makineler ve taraklar tanımadığınız bir sürü insan tarafından kullanılıyor.

Hayır diyen insanların berbere gitmediklerini düşünüyorum. Sen berbere gidiyorsan, arkadaşına makineni rahatça ver.

hayır, asla vermem. istenmesi dahi terbiyesizliktir.

kişisel temizliğine dikkat eden birine veririm.

Vermek istemem ama biraz hayır diyemeyen bi tip olduğumdan büyük ihtimal alırdı. Ama bence kesinlikle hijyenik değil hatta kadınların bacaklarını vs aldıkları elektirikli alet varya onun için diğer kişilere verebilelim diye ayrı başlık satılıyor kocaman firma bunu düşündüğüne göre ben vermezdim. Jilet verirdim onla alsın.

makinadan bir şey olmaz. jiletse vermem.

asla

çocuklu insanına göre değişir.

ne acimasi yahu, keske bende de olsa diyorum ben :)

Zorla yapmadıkları için hallerinden memnunlar, bu noktada acımam. Zaten bu vizyona sahip biri ya çocuk yapmaz ya da yapmak istediklerini yapıp sonradan çocuk yapar. Eğer istediği bu değilse bir insanın ama hayat buna zorladıysa o zaman üzülürüm. Dayımın eşi böyle bir kadın, çocukları büyüdü şimdilerde yapmaya çalışıyor içinde kalanları, olduğu kadar en azından.

Klasik olacak ama türün devamı için bir de doğanın kanunu bu. Herkes böyle düşünse nüfus kalmaz.
Bir şekilde olacak şeyler bunlar.
Delay fuze +1 çocuklu insanına göre değişir.

Ne kadar kötü bir hayatın olursa olsun çocuklu olunca o kadar da mutsuz olmuyorsun. Çocuk sana meşgale yaratıyor ve hayata tutunmamı sağlıyor. Çocuk olmayınca kendi hayatına odaklanıyorsun ve hayatın iyi değilse mutsuz oluyorsun.

Kendi tercihleri neden acıyayım?

Erkeklerin ya da kadınların ben merkezciliklerini bırakıp hayatın her sorumluluğunu paylaşmaları, hatta sorumluluktan çıkarıp güzelliğe dönüştürmeleri durumunda, evlilik ve ebeveynlik denen şey zaten sorumluluktan bağımlılıktan olumsuz halden çıkıp hayatı yaşamak haline gelecek. Ancak birbirine saygı ve sevgi dolu bir bağlılığın ürünüdür bu da. Gerçek sevgi bunu getirir. Bu olunca da ister çocuklu ister çocuksuz olsun o evlilik yaşanır. Ona hayat derler işte.

Bu dediklerimi yapabilecek tek varlık insan. Hayatı evliliği ve ebeveynliği cehenneme çevirebilecek tek varlık yine insan. Hepimiz tercihlerimizin ürünüyüz. Bilinçli seçimlerde bulunmamız lazım i.

Acımıyorum, çocuklarıyla çok mutlu insanlar var. Zaten birden fazla çocuğu varsa hiç acımam. Çok sevmese (kaza durumları hariç) bir tane daha yapmazdı zaten.

Ben çocuğa acıyorum. Büyüyünce başına gelecek potansiyel olaylar, uğraşması gereken sayısız problem ve dünyanın git gide daha boktan bir yer haline gelmeye başlaması şahsen benim gözümü çok korkutuyor. Soyumu devam ettirme fikrinden çok, çocuk yaparak çocuğa biraz haksızlık edeceğimi düşünüyorum. Evet, iyi bir gelecek yaratma fırsatı ebeveyn ve çocuk birlikteliğiyle mümkün fakat buradaki asıl sıkıntı kişisel gelecek değil, global gelecek.

O yüzden daha fazla üreyerek saçma sapan soyad sürdürmektense en azından evlat edinerek aile ortamından uzakta yaşamış bir çocuğa kucak açmak daha mantıklı geliyor. Nüfusun artması ne bize ne de dünyaya bir fayda sağlıyor artık. İş işten çoktan geçti.

Eyyorlamam bu kadar. Çocuğu olanlara, olacaklara ve yapmayı düşünenlere diyecek bir lafım yok elbette. Keşke global düşünebilse herkes :)

nickini degistiren yazar +100000000000 bence, çok doğru söylemiş.

çocukları olanlara eğer maddi durumları yoksa üzülüyorum ama acımıyorum. kendine yatırım yapmayıp hazır değilken ve çocuk bakabilecek mental olgunluğa ulaşamamışken çocuk yapanlara belki biraz acıyorum. çocuklarına da kendilerine de yazık oluyor.

bence çocuk çok güzel bir şey. kalabalık çocuklu ailelerden gelenler çocuk sevmiyor genelde.

(çocuğum yok)

Oliver Burkeman'ın Help isimli kitabında bahsedildiğine göre, çocuk sahibi olmak insanları iddia ettikleri kadar ancak çocuk yetişkin olup evden ayrılınca mutlu ediyormuş. Diğer zamanlara yüzde ikilik bir mutsuzluk sağladığını gösteren araştırma ve anketler var.
Keza, Seth Davidowitz'in Everybody Lies kitabında da şöyle bir eğilimden bahsediliyor: çocuk sahibi olmayan kişilerden "çocuk sahibi olmak" konusunda Google ve başka arama motorlarında araştırma yapıp çocuk yapmayı seçen kişilerde yüzde bilmemkaç oranında (hatırlayamıyorum ama yüksek) "çocuk yaptım, pişmanım, ne yapmalıyım?" sorgulaması görünürken, çocuk yapmamayı seçen kişilerde "çocuk yapmadığım için pişmanım/pişman olur muyum" sorgulaması istatistik değer sağlamayacak kadar az.
Ayrıca, adını hatırlayamadığım bir başka kitapta da çocuk yapmanın nasıl neredeyse her zaman baskın sosyal görüş olduğundan bahsediliyordu, zira bunu destekleyenler çocuk yapıyor ve büyük oranda çocuğun doğruluğunu aşılayacak şekilde yetiştiriyor onları. Desteklemeyenler çocuk yapmadığından, sayıca ve zihniyetçe azınlık kalıyorlar.

Başkasına acımak benim haddime değil tabii ama yan anlamlarını bırakırsak acımak kelimesinin, üzülüyorum evet. Uyku yok, boş vakit yok, canının istediğini yapmak yok. Başkasının benim hayatımda o derece büyük bir hakimiyet kurması fikri bana rahatsız edici geliyor. Kendimi anne olduğumda daha anlamlı veya daha kadın hissedeceğimi düşünmüyorum.

edit: ne çok çocuk demişim arkadaş.

Hayır, aksine iyi ebeveynlerse takdir ediyorum.

Çocuk sahibi olmak isteyen ama henüz evli bile olmayan ben daha acınası haldeyim bence. Ha öyle deliriyor değilim, doktora bir bitsin de sonra düşünülür o konular diyorum ama çocuk sahibi olanların daha mutlu olduğunu düşünüyorum açıkçası.

acımıyorum. benim de çocuğum var. üstelik bekar anneyim... pek çok şeyi oglum varken de yapabiliyorum. (akşam onu uyutup film izlemek)

pek çok seyi de oğlumla yapmak daha keyifli oluyor.(mısır patlatıp animasyon izlemek)

hayatım film izlemekten ibaret değil. bunu örnek olsun diye verdim.

1 yaşından beri oğlumu bisikletin arkasında taşıyıp bisiklete binebiliyorum.

oğlum 8 aylıkken tek basima uçağa atlayıp hem gezip hem is görüşmesi yapmıştım.

cocuk sahibi olmak yapmak istediklerime engel değil.
bekar anne olmasam, bir arabam olsa çok daha fazla şeyi daha kolay yapabilirdim.

bir komşum çocuklarını evlendirdikten ve bir kac sene torun baktiktan sonra karavan aldı. şimdi karı koca yabancı dil bilmedikleri halde ülke ülke geziyorlar.
genc yaşta bunu yapmaya kaç kişinin cesareti var?

çocuğun varken de paraşütle atlayabilir, denize gidebilir, kursa gidebilirsin.

kısacası açmanıza gerek yok. aksine kendisini çeşitli bahanelerle kısıtlayan insanlara acıyın.
c ocuk sahibi olmak bir bahane değil yaşam biçimidir.

Acimiyorum ama korkunc geliyor. Ne kadar aksini iddia etseler de hayatlari en az 18 yil bir baskasina bagimli hale geliyor.

bir yandan acıyorum tüm hayatlarını ipotek altına aldıkları için bir yandan da yaşlandığım zamanları düşünüyorum yanıma çocuklar torunlar falan gelir, sevinirim diye düşünüyorum. yalnız kalmaktan çekiniyorum.

İki çocukla tatile geldik 5ve 3 yasındalar. Ucakta öksürük ve ates basladı 10 saat uctuk kuru hava mehvetti. Otele geldik hiç birşey yemediler. Antibiyotikle ayakta duruyorlar. 6. Gundeyiz 1 kere denize girdik denizden çıkmayan sıpalar kuma ayak basmıyor. Daha dun duzeldiler 3 gun daha var sağda solda dolanıp duruyoruz otelin parasını yakmamak için dönmüyoruz acıyın lan bize

bu durumda olanlara acıyorum. çocuk sahibi olduktan sonra kendi hayatını unutanlara, kendini beşinci plana atanlara hakikaten acıyorum.

bu dediğin durumu genellemek mümkün değil. ben çocuğum doğduktan sonra bir dil öğrendim, ne zamandır kamp yapmak istiyordum çadır aldım ve iki buçuk yaşında bir çocukla yirmi beş gün çadır tatili yaptım. şimdi yakında yurtdışına gidip bir sınava gireceğim, gece çocuk uyuyunca ders çalışıyorum eşşek gibi. geçen haftasonu kızı ile istanbul kaçamağı yapan baba benim. it gibi gezdik. çocukla ve çocuksuz her şeyi yapman mümkün.

sen aslında çocuk sahibi olma tercihine değil, çocuk sahibi olunca kendi hayatından vazgeçme tercihine acıyor gibi görünüyorsun. arada fark var.

18 ve 19 yaşında anne oldum ve boşandım . çocuklarım var diye kendimi hiç durdurduğumu hatırlamıyorum üniversiteye gittim ingilizce ve bilgisayar kursuna gittim çalışmaya başladım . kendi kendime bir yabancı dil daha öğrendim defalarca yurt dışına gittim .Türkiye içinde görmediğim şehir kalmadı .Çok fedakar bir anne olduğum söylenemez . onları kendime ait oyuncağım gibi görmedim birer birey benden bağımsız birer insan gibi düşündüm .sadece iyi ,tok ,sıcak ve güvenli ortamlarını sağladım gerisini sorun etmedim. haftalarca evde tek başlarına kalmayı öğrenerek büyüdüler .
şimdi en iyi arkadaşlarım oldular .
lisenin en güzel kızı değildim ama 80 kilo olmadım .yan yana gelince yaşıt gibi duruyoruz .
anne olduktan sonra hayattaki tek amacın onları büyütmek olmayabilir bu bakış açısı sana bağlı .duruma adapte olup kendine göre sistemini oturtabilirsin.
çocuklarım daha 2-3 yaşlarındayken ben bebek arabası vs kullanmadan kitabımı alır onları gezmeye götürür bir yandan da kitabımı okurdum arada kontrol ederdim ama sürekli kucağımda elimde aşırı ilgili anneler gibi davranmadım .düştüler kalktılar ben sadece eşlik ettim.dizleri kanadığında çığlık atmadım .normal davrandım benim aşırı sakin tavrım onları da ilgi delisi şımarık veletler yapmadı haliyle.
kendime de onlara da hayatı zorlaştırmadan eziyet etmeden beraber büyüdük .
çocukları olmayan arkadaşlarıma acıyorum bazen .
her şey zamanında güzel 35-40 yaşından sonrası için anne olmak aşırı zor olmalı .

aga insanin ici kotu diyoruz ya hani, yok dogadaki en bencil canli, en vahsi canli, dogasi kotu vs ama insanin evladi icin yaptiklari hakikaten cok buyuk. fedakarliklarin hakikaten degeri bicilmez. hani derler ya yemedim yedirdim, giymedim giydirdim hakikaten oyle. bir gram yalan veya abarti yok. yani o yuzden cocuk olunca hakikaten kendinden vazgecip bir yasama amacin oluyor gibi oluyor bence de yukarida bahsedildigi gibi.

kesinlikle acıyorum.

yaramaz ve çok çocuklu olanlara acıyorum.

Çocuklu insanların çoğunun hayatları mahvolmuş durumdayken bu olayı belli etmeme hallerine,''ama sevgisi çok başka'' vb kalıplarla çocuksuz olanları yerme çalışmalarına acıyorum daha çok. Ayrıca bazı hemcinslerimin çocuğu evliliğin bir teminatı olarak görüp,kendileri çok hazır olmamasına rağmen ''bir erkeğe çocuk vermek'' kisvesi altında doğurmasına da ayrıca kızıyorum ve acıyorum. Çok düşük bir ihtimal ama ilerde bir gün çocuğum olursa, ben istediğim için ve o çocugu bekar bi anne olarakta en iyi şekilde yetiştirebilceğime inandığım için olur...

Hakikaten de var böyle kadınlar. İçinde çok az çocuk sevgisi var,adam gitmesin diye doğurmuş sonra evlilik bitince iş bekar anne olarak hayat sürdürmeye gelince hepsi içlerinden kıza kıza ve sürekli memnuniyetsizlik hali içinde yaşıyorlar ve bu çocuklara yansıyor.Çocuk hiç bir ilişkinin teminatı değildir ve bir kadın ve erkeği aile yapmaz...

"artık bunlar için sonrası yok" değil bikerem.

genelde anne babaların yaptıkları bu evet haklısın. önümüzdeki örnekler böyle olunca biz de böyle ikileme düşüyoruz haliyle.
oysa yapılması gereken; hayatı yaşayarak çocuklara nasıl yaşanacağını göstermek olmalı. gayet mümkün bişi bu.

Hayatlarındaki her şeyi çocuk odaklı düşünmek zorunda oldukları için üzülüyorum, özgürlüğün kısıtlanıyor bir kere. Çocukla her şey yapılıyor diyorlar ama bence o bir nevi kendini teselli etme cümlesi. Ha çocuğu umursamayıp yine her istediğini yaparsın ama bu sefer o çocuğa yazık. Kendinden çok onu düşünmek zorundasın, onun için kendinden fedakarlık etmek zorundasın sonuç olarak.
Benim annem kardeşimle beni tek başına büyüttü, ben her zaman her şeyin farkında oldum maalesef.

Ben de birkaç seneye çocuk yapacağım muhtemelen ama bu düşünceler beni korkutuyor. Ayrıca evet böyle bir dünyaya çocuk getirmek istemiyorum:(

ben şu türün devamı, üreme iç güdüsü kodlanmış falan tarafındayım olayın. bana kodlanmamış çünkü. çocuklu ailelere de çocuklara da acıyorum. tercihleri doğrultusunda doğmuyorlar. doğup büyüdükleri dünya tarih boyunca rezil bir çizgide ilerledi, ilerliyor. herkesin hayata bakış açısı ile ilgili tabii. ben rust cohle safındayım.

sınamakla falan uğraşmazdım. o kadar param var bi de böyle şeylerle vakit mi harcıycam. gider dünyayı gezer hayatımı yaşamaya başlardım hemen. keyfime bakardım.

Sınardım.
Kazananı yanıma alırdım ama sınanmayacak adamlar da var tabii.

çok zengin olduğumu kimseye söylemezdim. zor zamanlarımda yanımda olan arkadaşlarıma destek olurdum. diğerlerini umursamazdım.

ayrıca, hiçbir arkadaşım benim için olmazsa olmaz değil.

benimle arkadaşlık yapan insan zaten yeterince sınanmıştır. bi daha bi daha sınamanın anlamı yok.

e sen çulsuzken arkadaşın olmuşlar zaten. bi yamukluk var mı diye merak ediyosan şuan da sınaman lazım. eğer sen bi şeylerden şüphelenip şuan yeterince güçlü olmadığın için sesini çıkarmıyosan sen de pek erdemli biri değilsin demektir.

Hiç öyle Entourage'daki eleman gibi arkadaşlarıma Ferrari falan alamam, umurumda olmaz. Herhangi bir şekilde para isteyen olursa da gg. Gerçi oradaki ortam biraz farklı, hepsi birlikte fakir şekilde büyüyen insanlardı.

Sınamazdım. Çünkü zaten şu anki halleriyle maddi ve manevi yönden destek vermeye çalıştıklarını düşünüyorum (tabii, bu benim yanlış algılamam da olabilir.). Eğer kötü halimde yanımdalarsa iyi halimde haydi haydi olurlar, öyle değil mi?

Ha, olay arkadaşlık sınama olayına gelince ben zaten hala yer yer sınıyorum onları. Ufak bir harekete türlü anlamlar yüklüyorum kendi mantığım ve değerlerim çerçevesinde. Onların gözünden bakınca olaya bir şekilde de ikna oluyorum çoğu zaman. Yine de bu gerçek anlamdaki yalnızlığımı gidermiyor.

Neyse işte, büyük para olsa bile ortada, benim için mesele gönül meselesi, maddi anlam çok geride kalıyor.

Borç para iste.

Ailem dışında kimse umrumda olmazdı, nasılsa yeni hayatıma adapte olamayacaklar.
Üstelik insanlara ödeyemeyecekleri iyilikler yaparsanız en büyük kazığı size atarlar.

içeriği görmeden sadece başlığa bakarak ben de parliament reserve derdim. kaçaklar da dahilse djarum black ama. 25 mg nikotin 1,6 zifir var.

Reserve cidden ağırdır. Çok sert

oranları bilmiyorum ama camel green alıyordum bi ara. şu kahverengi paketli. ciğerlerin .mna koymuştu valla 1 haftada

ağırlık hissini veren zifirdir o da devlet tarafından limitlenmiştir. Eskiden uzun kırmızı marlboro 30’du mesela. Şimdi bakın işte en yüksek zifir değeri olanlar aşağı yukarı hep aynıdır.

Gitanes'dır

Fransızdır kendisi. Türkiye'de bulunur mu bilmem.

kötü sert rothmans
iyi sert parlaman rizör

Dogru olani yapiyor. Ev arkadasim oldugunda ben de zaman zaman kilitlerdim. Onceden arkadas miydiniz? Degilse neden size guvensin?

@traveller

önceden arkadaş değildik. ama tanıdığımızın kız arkadaşı olarak bizim boş odada kalıyor. yani komple de alakasız değiliz.
güvenilecek bir şey yok ki?
girip çekmecelerini mi kurcalayacağız? bilgisayarını alıp satacak mıyız? yani en kötü ihtimalle ne yapabiliriz ki? cidden soruyorum bunu.

ankara gölbaşında öğrenci evindeyim.istanbula dönmem gerekti bir iş için.oda kapısının anahtarı kayıp kime sorduysam bulamadık.odamın kapısını inşaat çivileriyle 5 yerinden çiviledim.evin içinden benim odama ulaşman imkansız kapıyı kırman lazım şu an.

mesele onun kapıyı neden kitlediği değil.

mesele senin bu konuyu bu kadar kafaya takıp gelip burda duyuru açman

ayıktın?

İnanılmaz normal.

Daha önce yaşadığı tatsız bir olay obsesyona sebep olmuştur belki. Geçmişini bilmediğiniz insanları yargılamayın bence.

@regardless

neden kapıyı çiviledin arkadaş? yani ne yapacaklar ki en fazla kapın açık olsa?

külotlarını alıp koklamayacağınızı nereden bilsin kız binbir türlü insan var dünyada. kişisel algılamayın.

normal evinde ananı babanı sokmazsın odana elin kızı niye soksun seni? anladığım kadarıyla çok da yakın değilsiniz ben olsam ben de aynısını yapardım.

Normal

arkadaşlar odasına zaten neden gireyim ben tanımadığım birinin yahu? default olarak herkesin manyak olduğunu mu varsayıyorsunuz dış dünyada?

zaten kendisi evde yokken odasına girebileceğimizi düşünüyorsa bizle yaşamasın hiç.

deprem olmadıkça yangın yanmadıkça su basmadıkça ben zaten neden odasına gireyim birinin o kişi evde yokken?

@nigeo herkes senin iyi bir insan olduğunu nerden bilsin?

biz müneccim miyiz, bize malum mu oluyor?

sen belki dışardan iyi geçinen ancak içten içe kötü bir insansın.ben senin içini nerden bileyim?

kapıyı kitleme sebebim tam olarak bu.

orası benim odam benden başka kimse merak dahi etse GİREMESİN diye çiviledim ve bunu yaptığım için kendimle gurur duyuyorum :D

zamanla geçebilir, üzerinize alınmayın

Normal değil.

Beş yerden kapı çivileyen kişinin de burada fikir vermesi normal değil gerçi.

çok normal. geçmişten tanışıklık yoksa erkek olduğum halde ben de kilitlerim.

Aşırı normal.

her şey ALGI.

benim odamın kapımı çivilememi garipseyen arkadaş benim koşullarımda hiç hazzetmediği 2 insanla aynı evde yaşama zorunluluğunu hiç tatmış mı sormak lazım

@regardless

algı malgı iyi güzel de kapı çivilemek tabii ki garip. onu da tartışmayalım bizahmet.

@nigeo aynı koşullarda siz olsaydınız size de normal gelirdi.

kapı çivilemenin size şu an garip gelmesinin tek sebebi var o da:"hayatınızda şu ana kadar hiç böyle gerek duymamışsınız"

Ev arkadaşın manyaksa normal. Sen aşırı cins bi tipsen normal.

Normal şartlarda hastalık bence.
Kim kapısını kitleyip gideceği biriyle ev arkadaşı olur ki?

Asiri normal. Odasina girmeyecek olabilirsiniz ama diyelim eve hirsiz girdi, en azindan bir engel daha olur hirsiza, Onu gectim, kizin korumak istedigi esyalari olabilir. Ya da bir sekilde kapinin acik olup odasinin gorulmesini istemiyordur. Bir de kiz hakkaten seni ne tanisin, ne bilsin. Kac yillik tanidigin insanlar arasindan manyak cikiyor. Sen niye gireisn ama baskasi girer. Benim ilk ev arkadasim odaya gelip parfumumu kirmisti mesela. Oyle sartlarda da pat diye evden cikamiyorsun ama ev arkadasindan surekli killaniyorsun. Onceden kanka iseniz anlasilir da, aranizdaki iliski ev arkadasligi. Bu kisisel bir sey degil ve kiminle eve ciksa ayni seyi yapacak.

Ev arkadasimla kanka olmasak da lafliyoruz aralarda ama ikimiz de kapiyi kitliyorduk. Daha once kaldigim uc evde de kapiyi kitliyorduk hepimiz. Acik birakan hic olmuyordu. Simdi yeni tasindim, iki kisi daha var ben haric. Herkes kitliyor yine. Girecegimizden degil ama o beni tanimiyor, ya girer ve bir seyini calarsam. Eski bir ev arkadasim yatarken kapiyi kitlerdi mesela. Uyurken saldirirsak diye. Nereden bilsin bizi. Ingilizcede "better safe than sorry" derler, sonradan pisman olmaktansa simdiden onlemini aliyor.

Normal tabii ki.

benim ev arkadaşım da geceleri yatarken kitlerdi, yaz geldi sıcak bastı patladı tabii:)

ama kızı anlıyorum, ben hiç pimpirikli olmamama rağmen özel alan ve eşyaya inanan ve buna çok saygılı biriyim. herkes öyle değil. ev arkadaşım evde yokken dediğin gibi yangın vs olmadıkça kapısını asla açmam. benimki de açılsın istemem. en basitinden çok dağınık biriyim, rastgele kapıyı açan birinin ortalıktaki donlarımı çoraplarımı görmesini istemem. ama herkes öyle değil. ev arkadaşım evde değilken, benim arkadaşlarım evde bir şey ararken (örneğin terlik) çat diye girebiliyorlardı kızın odasına. napıyosun girmesene dediğimde, "belki burdadır ya yedik mi odasını" diyorlardı. ben böyle bir sebeple odama girilsin istemem mesela. bunları gördükçe çok dağınık bıraktığım günler bazen ben de kilitlerdim odamı.

bi de kültürel farklar var. moldovayı bilmiyorum ama avrupada genelde bizdeki ev arkadaşlığından ziyade oda kiralama mantığı olduğu için, eve taşınana kadar yan odanda kim kaldığını bilmezsin bile. komşu gibi düşünür kapını kilitler çıkarsın. çok normal.

benim beraber kaldığım arkadaşlarım oda kapılarını hiç kilitlemediler, ben de hiç kilitlemedim ama yapsalar da garipsemezdim.
hem belki kız odasında siz görseniz "oha bu ne!" diyeceğiniz bir şeyler gizliyordur, olamaz mı :D

Garip değil, gayet normal. Özellikle yabancı erkekler ile kalan bir kızı düşünürsek..

Çok normal, değil ev arkadaşlığı aile içinde bile yetişkin insanlar odalarını kilitleyebilirler.

Buna uygun atasözümüz bile var;

"kapını kilitli tut komşunu hırsız tutma"

her seyi gec disardan hirsizlara karsi bir onlem olamaz mi? cok mu zor bunu dusunmek?

Çok normal. asıl senin "güvenilecek bir şey yok ki?
girip çekmecelerini mi kurcalayacağız? bilgisayarını alıp satacak mıyız? yani en kötü ihtimalle ne yapabiliriz ki?" şeklinde çok garip bir şeymiş gibi davranman garip.

son derece normal.

başkalarıyla yaşasaydım oda kapıma çelik kapı taktırmayı hayal ederdim, bir anahtarcıya gitmeye bakar çünkü o oda kapısı :/

bence de çok normal.

Daha önce çok Avrupalı ev arkadaşım oldu. Kapısını kilitleyene rastlamadım. Ama şunu gördüm, hemen hepsinin daha önceden gelen ev arkadaşlığı kuralları gibi şeyleri var ve onlara uyuyorlar. Yani ne bileyim, bir tanesi yaptığı alış veriş malzemelerini dolaba koyarken kendine ayrı bir bölüm oluşturuyor ve ayrı ayrı koyuyordu. Bunu daha önceki ev arkadaşlığı serüvenlerinde görmüş, öğrenmiş ve yazılı olmayan kuralmış gibi davranıyordu. Bu ve bunun gibi şeyleri oluyor ve bence dert edilecek şeyler değiller.

Gördükleri ve başına gelen durumlardan belli sistem oluşturuyorlar kendilerine ve o şekilde davranıyorlar. Bu durum da ona benzer bir şeydir. Çok sorun yapılacak bir şey değil bence.

'birkaç aylığına moldovalı bir ev arkadaşımız var. biz 2 sap türk'ün evindeki boş bir odada kalıyor. '

bu cümle ve bu ülkede bir evde kalıyor olması zaten başlı başına kapı kilitlemek için bir sebep. Kaldı ki kendi odası istediğini yapar. Belki bir şeyini alakasız bir yerde kaybedecek ama odasından kaybolduğuna inanacak, bunu takıntı haline getirmektense kitler ve kafası rahat olur.

Gayet normal yani.

degil. olmasi gereken. türkiye'deki aliskanlik bu sekilde degil.

Normal

Normal

Normal değil. Ben olsam kovarım evden.

Samimi olmadığım kimseyle de aynı eve çıkmam.

garip değil aşırı normal bence.
anahtar kelimeler: 2 sap türk ve moldovalı kız

Daykmandan alma da. Hemen pert oluyor

Hotiç iyidir.

Matraş da başarılı ama nerelerde satılıyor bilmiyorum.

Fossil e bak. Boyner’de çok çeşiti oluyor.

ben de sormmuştum.
eksiduyu.ru

ben çok gözlü, dik formatta bakıyordum, tergan aldım memnunum. matraş kullanmadım ama istediğim gibi bir model bulsam matraş alacaktım.

Eminönü'nden Beyazıt'a doğru çıkarken Mercan olarak bilinen bölgede solda bir cadde vardır. Av bayilerinin, asker polis malzemesi satanların olduğu bir cadde.

O caddeden içeri girip ilerle ileride sağda bir cüdan ve kemer toptancısı var. Ortalama 40-50 TL fiyatlara taş gibi cüzdanlar var.

Yolun düşerse bir bak, cüzdanda benim için fiyatı mühim değil fakat istediğim özellik ve boyutlarda cüzdanı hiç bir yerde bulamayıp burada bulmuştum.

Düzgün bir eşi hak etmeyen bekardır. Sevgili bulmada intel core i7 gibi çalışan beyin, en az bir iki aylığına neden evleneceği kadın üzerinde biraz düşünmez ki?

biraz ikisi de. cok iyi niyetli olup stabil bir hayat yasamak isteyen ama cesitli nedenlerden dolayi talihsiz olanlar var

bir de maymun gonulluler var allah onlarin evlerine atesler salsin.

Ne talihsizlik ne de başarısızlık olarak görüyorum ben bu durumu. Bir tercih yapmıştır, ileriyi çok düşünmemeyi seçmiştir ve sonucu da bu olmuştur. Sonucu hep böyle olacak diye bir kural da yok, hayatın ne zaman ne getireceği belirsiz. 25 yaşında evlenen herkesin evliliği de mükemmel değil.

klasik yüksek beklentili insan durumu.
o beklentilerini acilen düşürmezse evde kalacağı kesin.

Nalakası var

30 yaş çok abartılıyor, eski nesillerde hayat 25 sonrası bitermiş, bizim 40'a 50'ye kadar yolumuz var. Tek sıkıntı 35 yaş sonrasında kadınlarda hamilelik zorlaşıyor.

Öteki taraftan evlilikte bir bok yok. Sürekli evli arkadaşlarımı gözlemliyorum. Sırf toplumu mutlu etmek için kendilerinden feda ediyorlar.

Not: 32/e/ilelebet bekarspor

www.google.com.tr

@ himmet dayı Gizli albümü oluşuyor ama bu gizli albümüne basınca yine görülebiliyor.

www.kisa.link

itunes.apple.com/tr/app/keepsafe-hesap-makinası/id1112268162?l=tr&mt=8

link verince tiklanmiyor. hesap makinesi şeklinde bu kodu doğru girince gizliler çıkıyor.

Söz konusu fotoğrafı Notlar'a aktarıp ilgili notu şifrelediğiniz vakit kimse göremez. Galeriden silince notlardan silinmiyor.

@delay @goodz bu uygulamalar güvenilir midir peki gizleyelim derken kötü ellere vermeyelim fotoları :D

hiçbir uygulama %100 güvenilir diyemeyiz. bilemezsin

iphone uygulaması olduğundan hiç sorgulamamıştım. hoş, android olsa yine sorgulamam. henüz pornoma denk gelmedim internette. güvenilir yani. :))))))

? www.youtube.com

www.youtube.com

bu mu?

www.youtube.com ?

www.youtube.com

ehliyet her yerde kimlik yerine de geçer, ama kimlik ehliyet yerine geçmez.
dolayısıyla sadece birini taşımak istiyorsan ehliyet yeterli.

Ehliyet kimlik görevi görür

ÖSYM sınavlarına ehliyetle giremiyorsun nüfus cüzdanı şart orda.

kimlikte fark olarak ana baba adı yazıyo. sorun çıkar mı bilmem.

Nüfus cüzdanı, pasaport ve ehliyet. Bu üçü resmi olarak kimlik yerine geçmekte. Avukat kimlikleri de var ama bankacılık sisteminde geçerliliği yok o kimliklerin. Ayrıca unutmayın. Bankada 2 kimliği birden de isteyebilirler. Bence ikisini de taşıyın yanınızda

@silahtaciri artık avukat kimliklerini bankacılık sisteminde geçerli sayılıyor

@kibrit bize öyle bir bilgi gelmedi daha :) avukat kimlikleri bankalarda hala geçersiz sayılmakta

ayakkabı kötü de bu ayakkabıyı senden istemesi, senin almak durumunda olman daha kötü.

not : evli değil sevgili olduğunuzu varsaydım.

çirkin

çok çirkin.


birkaç kişi daha bunu yazsın. ekran görüntüsünü eşine göster.

pirelli 195/55/r16 lastik aldım 315 tl bu ayakkabı çirkin fiyatta abartı.

alma abi. benim hatun istese çok istiyosan alayım ama yanımda gezme lütfen bu ayakkabıyla derim. çok çirkin.

Çirkin. Performans fiyat oranı da bence düşük.

bir de superstar ismi vermisler. nereden nereye. cirkin otesi, almayin aldirmayin.

Leş

çok güzel. ayrıca zevk onun değil mi? bu ayakkabılar rahatlığı için değil, görselliği için alınıyor. tebrikler yenge.

ben tipine bayıldım ama fiyatı biraz çok tabii. zaten 450-500 bandında bir hediye alacaksan tabiiii ki de istediğini al. fiyatı yüzünden endişeliysen zaten bütçenden bahset. kıyafet moda konularında fiyat performansa inanmıyorum ben, teknolojik alet değil, ısıtma sistemi değil yani beğenilen kıyafetin ayakkabının performansına bakılmaz. öyle olsa topuklu ayakkabı giyen kadın göremezdiniz performansı bok gibi çünkü ağrıdan gebertiyor insanı :D

üstüne lastik takılmış mes gibi.
kötü yahu...

Ne yazık ki grafi2000 sitesinde ya da youtube kanalında yok aradığım animasyon.

Benim arşivinde olabilir. Bana mesaj at da eve geçince bakiim.

pompitoya uzun süre ara vererek. benzer bir evreden geçiyorum. tam 11 aydır seks yapmıyorum. 1 yıl daha elleşmem.

abi ekstrem olay diyince benim aklıma otogarda tuvalet bekleyen dayıyla segz gibi şeyler geliyor, normal olayları ekstrem diye gazlayınca hayalkırıklığına uğradım.

türk toplumuna, örf ve adetlerimize göre ekstrem sayılabilir belki yaşadıklarınız, ama herhalde karşınızdaki insanın sohbet ederken götünü avuçlıycak kadar yakmamışsınızdır devreyi. vaziyet olduğunda elini tutarsın, saçını okşarsın. bu işin normali budur. otobüste seksliyceğin kız için de budur, ananla babanla tanıştırcağın kız için de budur. götünü başını karıştırma, yavaş yavaş düzelirsin.

bence yaşanmışlık kelimesini kullanan bir insan bu dediklerini yaşamış olamaz. devre mevre olmamış hiç, elektromanyetik gürültü olabilir şimdiye kadar alınan sinyaller.

Çok güzel bi konuma gelmişsin sekslemek gibi kelimeler dışında. Öyle havadan elektrik kapılmaz hoşlanan gider konuşur efendi gibi. Olgunlaştırmış ilişki seni böyle devam. Eğer sezgi sinyal üzerine ilişki başlıyosa başlamasın zaten bence. Mal mıyız biz sinyalleşelim? Araba mıyız?

yaşlanmayı bekle kendi düzeliyor.

abi öyle deme ya. ben depresyona giriyorum bunları okuyunca. 30 yaşında ama halen bakirim ben.

Iki

3 strike 1 out
dikkat, sabah linki ve hıncal uluç içerir: imgarsiv.sabah.com.tr

ilk rette tamamdır.

çünkü, herhangi bir hoşlanma durumu varsa ikinciye kendi teklif eder.

bir

üç.

mazeretinin ne kadar geçerli olduğuyla alakalı. mazeretsiz hayır diyorsa, geçiştiriyorsa ya da kulağa mantıklı gelmediyse bir daha teklif etmem, geçerliyse bir kere daha ederim. çok geçerli mazereti olsa dahi 3.yü etmem.

böyle söyleyince tuhaf durdu, insanına-durumuna göre çok değişir ama ısrarcı bir insan değilim. işin kötüsü, ısrar etmek istesem dahi etmem, fazla gurur yapıyorum bazen.

bunun standardı olamaz ki samimiyet seviyesine göre değişkenlik gösterir

Bir

iki.

24

bana kimse hayır demedi şimdiye dek ama herhalde ikinci hayırda elveda güzelim derim. yazar burada ne kadar fantastik bir arkadaş olduğundan bahsetti.

1
Çok değer verdiğim biriyse 2

3-4 kez falan.
Ornek olay;Başka şehirdeki yakın biarkadaşımı uç dört defa davet ettim. Her defasında bi bahane buldu. En son ben de sunu söyledim, alinmaca gucenmece yok, ben artik gel demekten yoruldum bundan sonra asla gel demeyecegim evim sana her zaman açık gelmek istersen haber edersin.. boyle de bir anim var.

Tek hayır yeterli

Insanlik hali, bir defa defa reddedebilir. Ikincisinde de reddederse altinda baska bir sey arayip ucuncuyu teklif etmem.

hayır demekle hayır diyip sebep belirtip ya da belirtmeden alternatif üretmek farklı şeyler.
düz hayırsa 1.

2. insanları zorlamaya gerek yok.

üçüncüsü zor oluyor benim için.

Bir. geçerli bir bahane ile reddettikten başka zaman görüşmeyi teklif etmiyorsa ısrara gerek olmadığını düşünüyorum.

Bir. Minnet eylememek lazım zaten seni önemsiyorsa geri döner yada sen ısrar ettikçe yapışkan ve uzak durulması gereken biri olursun.
Gerçi kadınlar değişik reddetseler bile ısrar seven ilgi manyakları var bence

bir, bilemedin iki. ama arada yaşanmışlık olan biriyse farklı.


(git:www.google.com.tr )

(git:www.google.com.tr )

ben baya empati gurusu olarak geziyormuşum ortalıkta millet ilk hayır'da kelleleri uçuruyormuş.

seni güneş gözlüğü modeli olarak mı kiralamak istiyolar ?

Şöyle olabilir:
Bu tatil seznonuda size temsilci olarak ihtiyacımız var. Tam anlamıyla gözlükleri "taşıyorsunuz" ve öne çıkıyorsunuz. Bağlantıda olalım. Benim bağlantımı kontrol edin ki konuşabilelim.

inanma . ''rep''ecek.

Tamam tskler.

pazartesi gel başla diyo

snooker - ronnie o sullivan

@bizansa karsi memleket takimi
osullivan'ın özdeşleştiği bir numara yok ki? takım sporları olması lazım. sadece isim yazmayacak

babe ruth - 3
formada ruth yazarmış.

jerry rice - 80
bu da sadece rice.

başka bilemedim ama "legendary xxx(spor adı) players" diye aratırsan çıkar bişeyler, buz hokeyi falan. öyle çok fazla çok yaygın takım sporu da yok başka zaten, ragbi olabilir belki.

Küsuratlı ama sadece bu geldi aklıma:D
Usain bolt - 9.58
(100mt dünya rekoru)

Edit: veya federer'in kazandığı grand slam sayısı falan olur mu ki? roger federer - 19 mesela..

Edit 2: Veya yukarıda koşu deyince, en iyi maratonculardan birinin ismi ve 42 şeklinde olabilir mi?
(42k maraton mesafesi)

Eliud Kipchoge - 42 mesela.
Kipchoge koşu dünyasında herkesin tanıdığı bir isim, ben de çok seviyorum kendisini.

sinyor can bartu?

ilk avrupa kupası maçında oynamış türk futbolcu ve aynı zamanda da basketbolculuk yapmış efsane bir sporcu.

edit: naim süleymanoğlu. halil mutlu da kendi ağırlığının 3 katını kaldırmış bir adam sonuçta o da olabilir. 3 numara onundur bence:)

bu arada bar nerede açılacak?

florence griffith joyner

ne güzel bir fikirmiş bu böyle :) hayırlı olsun

peRFect Roger Federer
tanrının numarası olmaz.

oncelikle congratulations!

sonra rahmetli naim suleymanoglu tabi ki, seul'de 190kg kaldirmisti, 190 olabilir.

438 etap galibiyeti Eddie Merckx yam yam( The Cannibal ) lakaplı bisikletçi.

25 şampiyonluk Coline Mcrae WRC

nadya komanaçi,bridget bardot,taçsız kral pele,fenerbahçeli cemil.

larry bird : 33

jonny sins 31

10 numarada hagi olmazsa olmaz

20- Kimi Räikkönen (20 gp birinciliği)
32- Fernando Alonso (32 gp birinciliği) (2 dünya şampiyonluğu var, 2 için de kullanabilirsiniz.)
3- Aryton Senna (3 dünya şampiyonluğu)

Şöyle beterinden geçtim iki sene evvel.
Defnettik haftası dolmadı, ev sahibi babanın bize kira borcu var diye kapıya dayandı. Elden aldığı ve Borcu olmadığını bildiğimiz halde. Bir sene sonra, kirayı arttırdı, bize de fazla geldiği için çıktık, kirayı da hesaba eft yaptığım için kayıt altında buna rağmen karakola şikayet etmiş kira borcu var diye.

Mezarlıkta, bizi ailesi yerine koymadılar akrabaların hepsi kendi aralarında taziyede bulundular.
En ufak kardeşi defnedilirken gülüyordu -sansürlü sıfat- insan evladı!
Abilerinden biri gasilhane de tüm harcamaları yaptı beni bulaştırmadı amcayım ben dedi. Defnedildikten sonra ada parseli, fatura fişinin arkasına yazarak verdi.
Bizim eve baba tarafı gelmedi bile cenaze evi bizim olmasına rağmen anası olacak ölemeyesice, kendi evinde yapmış her şeyi. Tabi biz de kendi evimizde yaptık. Tamam bi yerde ikişer kere okundu herşey ama. Olsun yapılan insanlığa sığmaz.

Ben baba tarafına bilendim açtım ağzımı yumdum gözümü çıkarcı köpekler.


Yalnız değilsin.

Git vur. Döv parçala

amcan diye, kan bağın var diye saygı duy demek istemiyorum. kan bağı varmış falan hiç umrumda olmaz benim böyle pislik insanlar karşısında. madem düzgün bir işin, hayatın var, başını belaya sokma. hiç değmez. kendi pisliğinde boğulsun de, zaten böyle işlerle uğraşıyorsa bela onu er geç bulur diye düşünüyorum. boş ver.

illa o kişiye karşı bir şeyler yapmak istiyorsan bunu şiddetle çözme. madem pis işler yapıyor git şikayet et ne bileyim. ama şiddet kullanmayın.

Başkasının bilmem kaç yaşına gelmiş çocuklarını siz niye terbiye edeceksiniz? Anneniz yaşıyorsa ona ekonomik olarak destek olun yeter. Birini dövmek size hiçbir şey kazandırmaz. Sadece içinizdeki öfkeyi açığa çıkarmış olursunuz. Bu yazıyla birlikte içinizdeki öfke zaten açığa çıkmış. Dövünce bir de bunun yanına suç ve pişmanlık eklenecek.

tamamen farklı şehirlerde yaşıyor ailem artık tırnakları bile dokunamaz onlara. o zaman ne kadar zor durumda kaldığımızı düşündükçe çıldırıyorum. şimdi hayatlarını zindan edebilecek durumdayım ama kendimi durduramam diye korkuyorum.

Büyük konuşmak istemiyorum ama ben de hep öylelerini tuhaf bulmuşumdur. İnsan yeri geliyor, hiç kan bağının olmadığı insanlarla kardeşten öte oluyor ama gerçekten kardeş olanlardan ise kazık üstüne kazık yiyor bir yandan. Yaşanılanlar elbette çok kötü ve kıyaslamak istemem ama benim de iki amcam var böyle. Babamın tam belinin doğrulduğu noktalarda çelme takmaktan başka bir bok yapmamışlar neredeyse. Babam küs artık. O bahsettiğim kişiler de tek başına, arayan veya soranları hiç yok. Arayanlar da borçlarını ödemesi için arıyorlar. Kısacası, kardeşlik bile insanların zalim olmalarına hiç engel olmuyor. Bu örnekler de bunun acı kanıtları işte.


O kazıkçıları da dövdürerek, onlara zarar vererek dertsiz başına dert açmak bence iyi bir şey değil. Bu tipler zaten en büyük cezayı sevgisizlik olarak yaşayacaklar. Şimdi olmasa dahi kafalarına dank edecek. Yedikleri hak, bir şekilde kendilerini vuracak.

@dissendium, bahsettiklerimden büyük olanı kanser zaten şu an. küçük olanı da 40lı yaşlarda. borcunu alanın tek yanlış ypatığı nokta zamanlamaydı ama dolandıran orosbu çocuğuna karşı içimde çok büyük bir kin var.

"forgive others not because they deserve forgiveness, but because you deserve peace"

pinkpeony, hakeden birini dövünce öyle olmuyor. burunlarıdan soludukları kanı yumruğunuzda hissedince buluyosunuz gerçek huzuru, önünüzde hareketsiz yatarken.

Zor zamanlar büyük adamları yetiştirir. O adi herifler de sizin yetişmenize vesile olmuş. Bu saatten sonra bulaşmayın. Allah'ından bulsunlar.

bulaşma gerçekten. bu zayıflık ya da korkaklık değil, o seviyeye düşürme kendini. herkes ettiğini bulur, onlar da su yolunda birer testi, kırılacaklar.

Bi yerde görürsen dediklerini yap ama şikayetçi olursa senin için sıkıntı olur, aileni bir de bu yüzden üzersin. Özellikle arayıp bulmana gerek yok.

Herkesi dolandırdıysa yerini öğren polise bildir. Dolandırdığı insanlara da yerini söyle. Nefesini ensesinde hissetsin. Sen kendini riske atma.

insomnia +1

sana yardım etmek isteyen abine rica et, o lavuğun yerini bulsun. daha sonra eğer dolandırdıklarına ulaşma şansın varsa ulaş ve yerini bildir g.t amcanın. sen uzaktan izleyip keyif al. risk aldığına değmez.

@silah taciri +1

olanlar kötü. ama geçmiş geçmişte kalmıştır. geçmişi düşünerek ve sinirlenerek sadece kendine zarar verirsin.

şimdi elinde olan imkanlara bak ve hangi noktadan hangi noktaya dişinle tırnağınla kazıyarak geldiğini gör, kendinle gurur duy. amcaları sal, geçmiş gitmişler işte. ben olsam bana dokunmadıkları sürece ne halleri varsa görsünler derim, elin dolandırıcısı ve elin yavşağı için hiç de huzurumu kaçıramam.

Çok benzer yakın akrabalara ben de sahibim. Amca, babanne falan. Bırak boşver uğraşma

Ios derim.
Lakin 16 gb nedir arkadaşım. Ki 32 bile az..